‘วิชัย’ทำข่าวไฟไหม้ห้างหรู ช็อก!ซื้อไอติมแก้หิว300บ.
สัปดาห์นี้เล่าถึงการทำงานของนักข่าวอาชญากรรมที่ทำงานจนไม่มีเวลากินข้าว เช่น วิชัยที่หิ้วท้องไปทำข่าวห้างหรูซื้อไอศกรีมลองท้อง 2 ลูก สุดช็อก!! 300 บาท เป็นอย่างไรไปอ่านกัน

เป็นนักข่าวตระเวนอาชญากรรม รุ่นพี่รุ่นน้าเคยบอกกันมาแล้วว่า “นอนได้ก็นอน กินได้ก็ต้องกิน อย่าไปรอเวลาอันควร เพราะมีงานอาจจะไม่ได้กินอะไรอีกเลย”

พวกนักข่าวอย่างพวกเรารุ่นปัจจุบันนั้นก็ไม่ค่อยเชื่อครับ เพราะโลกมันเปลี่ยนไป สมัยนี้มีงานมันก็สามารถแว่บมากินได้ บางคนมีงาน ยังนอนคางานข่าวได้อย่างสบายๆ เอาสิ ความเชื่อของคนรุ่นก่อนบางทีก็ไม่อาจสอดคล้องกับโลกทัศน์ในปัจจุบันเสมอไป

ครั้งหนึ่งมีไฟไหม้ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง เวลาขณะนั้น 10 โมงกว่าๆ ไฟนั้นไหม้ไม่เยอะ แต่คุณค่าข่าวอยู่ตรงที่ห้างต้นเพลิงใหญ่อลังการมาก ต้องเป็นข่าวอย่างแน่นอน!!

“วิชัย” ตื่นสาย แถมปวดหัวนิดๆ สงสัยคาดว่าเมื่อคืนจะปาร์ตี้หนักไปหน่อย นักข่าวตระเวนอาชญากรรมบางครั้งก็เหมือนทหารอเมริกันลุยสงครามเวียดนาม ทำงานหนักแต่ปาร์ตี้หนักกว่า แถมลืมด้วยว่าตอนปาร์ตี้หนักๆ นะ อีกวันไม่ได้หยุด แต่ต้องทำงานเช้าตรู่นะโว้ย!!

แต่บรรยากาศพาไปแล้ว อะไรอะไรก็เลยตามเลยได้…เมื่องานมา เว็บไซต์ข่าวเร่งรีบเอาข่าวจาก “วิชัย” ชายหนุ่มต้องงัดร่างออกจากเตียงบรรจงอาบน้ำแต่งตัวแล้วมุ่งหน้าไปทำข่าวโดยฉับพลันทันทีเพื่อธำรงวินัย เอ้ย!! ธำรงวิสัยสื่อมวลชนที่ดีไว้ รถเดินทางไปท่ามกลางการจราจรที่ติดขัด “วิชัย” นั้นมีสภาพโรยแรงอ่อนล้า แต่มีหัวใจที่มุ่งมั่นอยากทำข่าวยิ่งนัก

ทีนี้ยามเช้าท้องมันว่าง ผลจากการปาร์ตี้หนักตั้งแต่เมื่อคืนส่งผลให้ร่างกายไม่ค่อยมีแรง พูดง่ายๆ ว่า… “หิว” นั่นเอง แต่ระหว่างทางนั้น รถมันติด จอดแวะซื้ออะไรกินไม่ค่อยได้เพราะไม่มีร้านให้ซื้อ แถมยังโดนทางกองบรรณาธิการเว็บไซต์และกระดาษหนังสือพิมพ์บี้อีก

“เมื่อไหร่จะถึง เมื่อไหร่จะได้ข่าว เป็นยังไงบ้างแล้ว”

ไอ้ครั้นจะตอบว่ายังไม่ถึงก็กระไรอยู่ นักข่าวมากประสบการณ์ช่ำชองอย่างวิชัยจึงตอบไปว่า “กำลังหาทางเข้าห้างอยู่ครับ ยามมันเคร่ง ต้องหลบหลีก ถ้าพี่โทร.มาบ่อยๆ เขาจับได้ว่าผมเป็นนักข่าวแน่เลย รบกวนวางโทรศัพท์โดยพลันแล้วรอข่าวเอาเท่านั้นนะ”

กองบรรณาธิการสุดที่รักวางสายไปทันที เพราะกลัวจะไม่ได้ข่าว ส่วน “วิชัย” โล่งใจ รถยังติดอยู่ หิวก็หิว

เมื่อรถใกล้ถึงที่หมาย เขาก็โดดลงจากรถ เดินขึ้นบันไดไปยังจุดเกิดเหตุ แข้งขาอ่อนชะมัด ไม่มีอาหารตกถึงท้อง อาการย่ำแย่มาก เรี่ยวแรงหดหาย หมดเชิงเหมือนนักมวยโดนวางยาพิษ เหมือนนักฟุตบอลล้มบอล

“วิชัย” หมดแรงเหมือนจะโดนซ่อม แทบสลบ แต่ไม่ตาย เขาฟื้นคืนพลังด้วยการมุ่งมั่นไปทำข่าว เขาพุ่งหาเป้าหมายจุดเกิดเหตุโดยพลัน สภาพแบบนี้ ทางเจ้าหน้าที่ห้าง ไม่คิดว่า “วิชัย” เป็นนักข่าวด้วยซ้ำ ไอ้คิดว่าเป็นมนุษย์ยังไม่คิดเลย คล้ายวิญญาณล่องลอยไปมา คาดว่าเป็นพวกหลงมาเนียนชมแอร์ในห้าง

“เหม็นควันนะครับ ไปทางอื่นดีกว่า” เจ้าหน้าที่บอก “วิชัย”

“แฟนผมเดินหลงไปไหนนะ” วิชัยสร้างเมียในจินตนาการขึ้นมา หยิบมือถือทำทีโทรศัพท์หาแฟน “ตัวเองอยู่ไหนเนี่ย ไฟไหม้ห้างนะ เขาหาตัวเองไม่เจอเลย” ไม่ได้โทรหาเมียหรอกครับ มันไม่มี!! แต่เป็นกิตติร่างป้อมที่หลบหลีกเจ้าหน้าที่ห้างอยู่สักจุด และ “วิชัย” ตามหาไม่เจอ กินเวลาตามหาเกือบ 5 นาที ทำเอา “วิชัย” ย่ำแย่สภาพร่างกายลงไปอีก

“พี่โทรมาน้ำเสียงแบบนี้ ผมสยิวเลย” กิตติครวญ แต่วิชัยแม้จะหิวแต่ก็กัดฟันสู้ หาข่าวจนได้ แถมได้เรื่องราวว่าพ่อครัวผัดอาหารไฟแรงไปหน่อยจนลุกติดสะเก็ดน้ำมันตรงปล่องดูดควัน ได้เมนูอาหารที่ทำ ดีเพียงพอจะพาดหัวข่าวได้อย่างสบายๆ ไม่พอ “วิชัย” ยังควงกิตติเหมือนคู่รัก ไปแอบถ่ายรูปจุดเกิดเหตุได้อย่างชิลๆ ไม่โดนกองบรรณาธิการสุดที่รักแดกและสั่งซ่อมอย่างแน่นอน

ทำข่าวสำเร็จ ท้องก็ส่งเสียงว่า… “หิวอย่างหนัก ร่างกายก็แย่ ยืนจะไม่ไหวแล้ว” เห็นร้านไอศกรีมอยู่ใกล้ๆ ตอนนี้ประทังชีวิตก่อน จึงสั่งมา 2 ก้อน ดูราคา อา…ไม่เกิน 100 บาท โอเคๆ

“300 บาทค่ะ” พนักงานส่งไอศกรีมพร้อมแจ้งราคา ทำเอา “วิชัย” ช็อก!! นี่ไอศกรีมรสอะไรวะ แพงๆ ชิบหาย
“300 บาทค่ะ” วิชัยหน้าซีด…จะวิ่งหนีก็ไม่ได้สั่งมาแล้ว บอกไม่เอาก็ไม่ได้ ไอศกรีมนะ ตักมาแล้วใส่คืนไม่ได้ เหมือนรักเขาแล้วเลิกรักยาก ว่าแล้ว “วิชัย” ควักแบงค์ร้อย 3 ใบยื่นให้ แล้วกินไอศกรีมแบบไม่แบ่งใคร ตั้งใจว่าจะแดกให้ไม่เหลืออย่างเอร็ดอร่อยทั้งน้ำตา เจ็บปวดยิ่งนัก ดูป้ายราคาผิดชีวิตเปลี่ยน!!

“อร่อยมากเลยเหรอพี่…กินไปน้ำตาไหลไป” กิตติถาม “ผมสั่งบ้างได้ไหมครับ”

วิชัยพยักหน้า “เอาเลยกิตติ” อย่างน้อยก็จะได้มีเพื่อนร่วมโง่ด้วยกัน

“ผมยืมเงินพี่ก่อนนะครับ” กิตติพูดสั้นๆ ก่อนสั่งไป 2 ก้อน “วิชัย” พยายามห้าม แต่ไอศกรีมเต็มปากพูดไม่สะดวก
ราคาแจ้งมาทำเอา “วิชัย” น้ำตาไหล แบงค์ร้อยปลิวไปอีก 3 ใบ ความเป็นพี่มันค้ำคอ ความเป็นพี่เขามีเพื่อดูแลให้คำแนะนำน้อง ไอ้ครั้นจะแกล้ง จะด่าน้องนั้นทำไม่ได้ น้องก็คือน้อง จะปล่อยให้ตายไม่ได้

ว่าแล้วก็ต้องปลงกับแบงค์ร้อยที่ปลิวออกไป เห็นกิตติกินไอศกรีมอย่างมีความสุข “วิชัย” ก็พลอยมีความสุขไปด้วย

“อร่อยไหม กิตติ”

“อร่อยครับพี่ ขอบคุณมากที่ดูแลผม” กิตติยิ้มให้ “วิชัย” ยิ้มตอบ พี่น้องร่วมจิตวิญญาณสื่อมวลชนยิ้มร่า ณ ที่เกิดเหตุ ช่างเป็นภาพที่ดูงดงามยิ่งนักรุ่นพี่รุ่นน้องคู่นี้..แต่คงขอลาขาดไอศครีมร้านนี้อีกตลอดชาติพลี!!!

ขอบคุณข้อมูล จาก เดลินิวส์